Onderzoekers van Wageningen University & Research hebben in een meerjarige studie bij melkkoeien onderzocht of langdurig voeren met minder eiwit niet alleen de stikstofverliezen verlaagt, maar ook invloed heeft op de methaanuitstoot. Uit het onderzoek bleek dat de hoeveelheid methaan per kilogram melk of per kilogram voer uiteindelijk vergelijkbaar bleef tussen rantsoenen met verschillende eiwitniveaus.
Voor de studie werden 64 melkkoeien gevolgd gedurende twee volledige lactaties van minimaal 44 weken. De dieren kregen rantsoenen met verschillende eiwitgehalten. In de praktijk kwamen deze uit op gemiddeld 133, 143 en 154 gram ruw eiwit per kilo droge stof. Tijdens de gehele lactatie werden de voeropname, melkproductie en methaanuitstoot continu gemeten. Daarnaast verzamelden de onderzoekers aan het begin en halverwege de lactatie mest- en urinemonsters om, naast de stikstofopname, ook de totale stikstofuitscheiding goed in beeld te brengen.
De resultaten laten zien dat het mogelijk was het ruw eiwitgehalte te verlagen van 154 naar 143 gram per kilo droge stof zonder duidelijke daling in voeropname of melkproductie. Een verdere verlaging naar 133 gram leidde wel tot een merkbare afname van zowel de voeropname als de melkproductie. De efficiëntie waarmee stikstof werd omgezet in melk bedroeg 34,8 procent in de groep met het laagste eiwitgehalte en 31,9 procent in de groep met het hoogste eiwitgehalte. Deze trend was ook zichtbaar in de tweede lactatie.
In de eerste lactatie produceerden koeien in de laagste eiwitgroep in totaal minder methaan dan koeien in de midden- en hoogeiwitgroepen. Wanneer de methaanuitstoot werd uitgedrukt per kilogram melk of per kilogram opgenomen voer, verdwenen deze verschillen. Dit kwam doordat de koeien in de laag eiwitgroep ook minder voer opnamen en minder melk produceerden. Daardoor bleef de methaanuitstoot per eenheid melk of voer uiteindelijk vrijwel gelijk tussen de verschillende eiwitniveaus. (Wageningen University & Research)
