Pinken die in een ligboxenstal worden gehouden, zijn bereid moeite te doen om toegang te krijgen tot extra ruimte. Dat blijkt uit onderzoek van de universiteit Brits Columbia (UBC) in Canada. De onderzoekers wilden weten hoeveel waarde pinken hechten aan extra bewegingsruimte.
Het onderzoek vond plaats tussen mei en december 2025 en omvatte 48 Holstein-pinken, verdeeld over vier groepen van twaalf. De dieren waren gemiddeld 7,1 maanden oud en wogen bijna 280 kg. Elke groep verbleef in een ligboxenstal van 7 bij 12 meter, met 13 met zand ingestrooide ligboxen en 35 centimeter voerhekbreedte per pink.
Dagelijks kregen de pinken drie uur toegang tot een aangrenzende, met zand ingestrooide ruimte van 23 bij 2 meter, met betonnen wanden en een ventilatiegordijn. Daardoor steeg het beschikbare oppervlak van 7 naar 10,8 vierkante meter per dier.
De extra ruimte van drie uur per dag beschikbaar, van vijf uur tot acht uur in de avond. De onderzoekers kozen in de proefopzet voor deze drie uur, omdat in eerdere testfase met 24 uur per dag vrije toegang, de pinken niet langer dan drie uur in de ruimte verbleven.
Verzwaard hek
De onderzoekers vergeleken vrije toegang met een situatie waarin de pinken een steeds zwaarder hek moesten openduwen. Bij vrije toegang gingen alle 48 pinken de extra ruimte in. Ze verbleven er gemiddeld ruim 80 minuten per dag. Bij het verzwaarde hek bezochten 43 van de 48 pinken de ruimte minstens eenmaal. Naarmate het hek zwaarder werd, haakten dieren af. Individuele pinken waren bereid maximaal 1,5 tot 22,5 kg op het hek te duwen. Die verschillen hingen niet samen met lichaamsgewicht of heupbreedte.
Opvallend genoeg verbleven de pinken die bereid waren het zwaarste hek te openen bij vrije toegang juist korter in de extra ruimte. Verblijfsduur zegt volgens de onderzoekers dus niet automatisch hoeveel waarde een dier aan een voorziening hecht. Ook koppelgenoten hadden invloed: ongeveer een kwart van de bewegingen naar en uit de extra ruimte leek sociaal gestuurd.
Waarom wilden ze erheen?
Het onderzoek toont aan dat de pinken gemotiveerd waren om de extra ruimte te bereiken, maar niet waarom. Naast meer vierkante meters vonden ze er een zachte zandbodem, een andere omgeving en meer keuzevrijheid. Ook exploratie en afwisseling kunnen de ruimte aantrekkelijk hebben gemaakt.
Een kanttekening is de vorm van de ruimte: met 23 meter lengte en slechts 2 meter breedte ging het om een lange, smalle strook. Eventuele beperkingen van die geringe breedte noemen de onderzoekers niet in hun discussie.
Bron: Suchon, M., Kappel, S., Weary, D.M. & von Keyserlingk, M.A.G. (2026). Indoor-housed dairy heifers’ motivation to access an additional space. Journal of Dairy Science. DOI: 10.3168/jds.2026-29307.
Figuur: Suchon et al. (2026), Journal of Dairy Science, CC BY 4.0.
