Algemeen | Management | Premium

Afkalven in stabiele groepen

Ben Loewith runt Summitholm, een van de beste melkveebedrijven in Canada. In een webinar vertelde hij welke beslissingen in de afgelopen drie jaar het meeste hebben opgeleverd.

Summitholm is een groot melkveebedrijf in Ontario, Canada. De 460 koeien op het bedrijf hebben een 305 dagen productie van 13.800 kg melk. Daarnaast zijn ze actief met internationale uitwisselingen, het management van Summitholm is uitstekend en staat wereldwijd bekend. Bedrijfsleider Ben Loewith onthulde in de webinar van Semex welke drie beslissingen hem de afgelopen drie jaar het meeste opgeleverd hebben.

1. De melkstal correct instellen

Een hoge melkproductie is maar één kant van de medaille. Een paar jaar hadden ze op Summitholm problemen met een hoog celgetal en speenpuntvereelting. In de 2 x 16 zij-aan-zij melkstal melken veel parttime medewerkers en studenten. “Ik heb veel tijd besteed aan training, maar dit leverde niet het gewenste resultaat op”, meldt Ben Loewith.

Vandaar dat hij de oplossing ging zoeken in techniek. Hij probeerde een geventileerde melkbeker en samen met zijn melktechnicus ging hij kijken naar de pulsatietijd. Samen besloten ze om de vacuümfase (B-fase) te verkorten van 582 tot 510 milliseconden en de rustfase (D-fase) te verlengen van 240 naar 278 milliseconden. Daarnaast verhoogden ze de pulsatie lichtjes van 60 naar 62 wat de verhouding tussen zuig- en rustfase veranderde naar 62:38, dit was 67:33. Sindsdien is het aantal cellen afgenomen en is ook de speenconditie van de jongere koeien verbeterd.

Ben Loewith adviseert: “Bij degelijke veranderingen is het altijd belangrijk om op jezelf te vertrouwen omdat jij de expert bent van je veestapel. Experts hebben geen modeloplossingen maar wel goede ideeën. Het is de moeite waard om die ideeën te proberen, maar het is aan jou of je de oplossing hebt gevonden of moet blijven zoeken.”

2. Een nieuwe droogstands- en afkalfstal

Tot nu toe werkten ze volgens het just-in-time principe met afkalven. Als de koe begon met afkalven werden de koeien naar het strohok gebracht. Dat is erg arbeidsintensief, ook verliep de controle verliep niet altijd goed waardoor koeien op de roosters moesten kalven. “Daarnaast kwamen er elke week nieuwe koeien bij en gingen er andere weg, de stal was altijd 100 procent bezet. Dat is erg onrustig.” Vandaar dat de bedrijfsleiders twee jaar geleden besloten om een nieuwe droogstands- en afkalfstal te bouwen.

Via deze doorgang kunnen medewerkers makkelijk tussen de groepen doorlopen. De doorgangen zijn bewust in het midden geplaatst omdat de medewerkers dan echt tussen de koeien doorlopen. (Foto: Summitholm)

Drie tot vier weken voor het afkalven worden de koeien nu gehuisvest in een strohok met twaalf tot vijftien dieren. Ze blijven in die stabiele groep en kalven daar ook. “Je moet wel kunnen verdragen dat er soms maar één of twéé koeien dagenlang in een heel groot hok staan,” zegt Loewith grijnzend, “maar ik vindt het geweldig hoe gemakkelijk de koeien sindsdien kalven. We hoeven tegenwoordig nog maar één op de twintig tot dertig koeien te helpen bij de geboorte.”

Na vier weken was de melkopbrengst van de verse koeien 60 kg in plaats van 54 kg. Het sterfte-percentage daalde van zeven naar vijf procent bij de koeien en bij de vaarzen daalde het zelf van elf naar vijf procent. “Natuurlijk hebben we er een tijd over getwijfeld, de schuur kostte ons ongeveer 800.000 euro zonder dat we echt ergens op bespaarde. toch zijn we er erg blij mee omdat we nu in de behoeftes van de koeien kunnen voorzien,” aldus Loewith.

3. Rubberen vloeren voor de koeien

Recent hadden de koeien meer last van klauwproblemen omdat ze sterk vervormde binnenklauwen hadden. Dit kon zelfs met klauwbekappen niet gecorrigeerd worden omdat het bot aangetast was. Volgens Loewith kan dit meerdere redenen hebben “Zand in de ligboxen, scherp beton en overbezetting kunnen oorzaken zijn, maar het kan ook aan het rantsoen liggen. We voeren namelijk luzerne aan het jongvee wat het rantsoen heel luchtig en ligt maakt. Hierdoor selecteren ze meer en duwen ze veel tegen het voer aan en tegelijkertijd ook tegen het voerhek.” Daarom liet hij bij alle groepen vanaf zes maanden rubbermatten plaatsen achter het voerhek. Samen met een lokale universiteit maakte hij er een wetenschappelijk experiment van. “Ik hou van betrouwbare gegevens”, zegt Loewith. De wetenschappers hebben de klauwen van de koeien onderzocht voordat de matten geplaatst werden en herhalen dit een jaar laten. Maar Loewith is ervan overtuigd dat de maatregel een positief effect gaat hebben op de klauwgezondheid.

Tekst: Christine Stöcker – Foto’s: Summitholm

Je hebt zojuist een Premium artikel gelezen.
Het aantal premium artikelen dat je kunt lezen is beperkt. Wil je meer Premium lezen? Maak dan een gratis profiel aan.
Dit Premium artikel krijg je cadeau. Onbeperkt lezen? Nu proberen
Over de auteur: Sandra Wilgenhof
Sandra Wilgenhof (1998) studeert Dier- en veehouderij aan de Aeres Hogeschool in Dronten. Via stages op de middelbare school in aanraking gekomen met veehouderij en...
Deel dit bericht: Facebook Twitter LinkedIn

Elite Nieuwsbrief

Nieuwsbrief Wil je ook de tweewekelijkse nieuwsbrief ontvangen en op de hoogte blijven van de ontwikkelingen op het gebied van melkvee?